این عنوان کنفرانسی بود که در کلاس درسی استاد دکتر متعمد نژاد  ارایه کردم که البته اینجا بخشی از

دیدگاههای سارتر را می بینید:

ژان پل سارتر فيلسوف، رمان نويس، روزنامه نگار و مبارز سياسي فرانسوي است كه  با ادبيات متعهد و فلسفه اگزيستانسياليسم  به شهرت بسياري در ميان فيلسوفان قرن بيستم دست يافت. اگزيستانسياليسم سارتر بر  آزادي كامل انسان و مسئوليت پذيري او در قبال خود و ديگران تاكيد دارد. هر چند سارتر ديدگاههاي مستقيم و صريحي  درباره ارتباطات نداشته است اما ادبيات متعهد و  تعهد نويسنده  موضوعي است كه علاوه بر روزنامه نگاران متوجه دست اندركاران ادبيات نيز مي شود. دكتر مصطفي رحيمي نيز  از  معدود روشنفکران دهه‌هاي قبل از انقلاب بود که در دوران رواج انديشه هاي ماركسيستي در حوزه روشنفكران چپ قلم نمي زد و با ترجمه آثار سارتر موضوع  تعهد در ادبيات را در ايران مطرح کرد و به اين بحث دامن زد که حاصل آن چاپ آثاري از روشنفکران و نويسندگان و شاعران بود که به ادبيات اعتراض و ادبيات متعهد شناخته مي شدند. در اين مقاله نگارنده بر آن است تا حدودي ديدگاههاي اين دو روشنفكر را  بررسي كند.

 

ادامه‌ی مطلب

تنها صداست که مي ماند و صداي منوچهر نوذري در اين ميان چه ماندگار شد!  يادداشت ايسنا

 

يكي از مشكلات كنوني در راديو ، تلويزيون و مطبوعات مسلط نبودن خبرنگاران و دست اندركاران خبر     به زبان فارسي است. تلفظ معيار در راديو و تلويزيون و نيز زبان و خط معيار از جمله مسائلي است كه بايد به آنها توجه شود.

اين مقاله را به زودي همين جا ببينيد.

 

اصطلاح «سواد رسانه‌اي» براي افراد مختلف معاني متفاوتي دارد. به‌طور سنتي، سواد رسانه‌اي به توانايي تحليل و ارزيابي آثار مربوطه و به‌طور گسترده‌تر به ايجاد ارتباط مؤثر از طريق نگارش خوب اطلاق مي‌شود. طي نيم قرن گذشته، سواد رسانه‌اي شامل توانايي تحليل شايسته و به كار‌گيري ماهرانه روزنامه‌نگاري چاپي، محصولات سينمايي، برنامه‌هاي راديويي و تلويزيوني و حتي اطلاعات و مبادلات رايانه‌اي (از جمله تعاملات زمان واقعي از طريق شبكه جهاني اينترنت) شده است. ادامه اين مطلب در شماره جديد يعني  شصت و هشتمين شماره فصلنامه رسانه

 

مفهوم «فرهنگ توده»، از دهة چهارم قرن بيستم، كه براي نخستين‌بار از سوي متفكران انتقادنگر آلماني ـ به ويژه «تئودور آدورنو» و «ماكس هوركهايمر» ـ معرفي گرديد، همچنان مورد ايراد و اعتراض بسياري از متفكران قرار داشته است. بدون ترديد، انتقاد از مفهوم «فرهنگ توده» بر مبناي استنباط‌هاي فكري، مشاهدات عيني و بررسيهاي نظري عده‌اي از انديشمندان غربي دربارة چگونگي رشد سرمايه‌داري صنعتي استوار بوده است.

این مطلب  بخشی از  مقاله دکتر معتمد نژاد در شماره پیشین فصلنامه رسانه است. 

 

مفهوم «فرهنگ توده»، از دهة چهارم قرن بيستم، كه براي نخستين‌بار از سوي متفكران انتقادنگر آلماني ـ به ويژه «تئودور آدورنو» و «ماكس هوركهايمر» ـ معرفي گرديد، همچنان مورد ايراد و اعتراض بسياري از متفكران قرار داشته است. بدون ترديد، انتقاد از مفهوم «فرهنگ توده» بر مبناي استنباط‌هاي فكري، مشاهدات عيني و بررسيهاي نظري عده‌اي از انديشمندان غربي دربارة چگونگي رشد سرمايه‌داري صنعتي استوار بوده است.

این مطلب  بخشی از  مقاله دکتر معتمد نژاد در شماره پیشین فصلنامه رسانه است.