| تبليغات | X |
حنجره ام را باد مي برد به صحرايي که از فردا تمام دلواپسي ام مي شود.
در اين سفيديهاي يخ زده ، شهر سياه مي شود من سياه مي شوم مثل ابرهايي که مي خواهند ببارند. درونم مي پرسد چرا يک قافله حج را تمام نمي کند؟ انگار شيعه فقط با آمدن تو دلتنگي اش تمام مي شود
خدا کند اين چشمهاي چشم به راه خشک نشوند. محرم است.
به التهاب چشمهايمان نگاه کن! امروز سطر به سطر دعا به ياد تو بوديم فردا هم عيد بندگی است که نفس خويش را هر لحظه رمي جمرات کنيم تا اسماعيل درونمان تازه شود جايي که خانه توست!
ما يلدايي نداشته ايم که صبح نشود ، سراسيمه تر از هميشه مشتاق آمدن توايم.